ΘΥΜΗΣΟΥ

 

Θυμήσου εκείνο το βράδυ

Που με τα χέρια υγρά

Συναντηθήκαμε

Το άγχος από το πρώτο ποίημα

Που είπαμε στο σχολείο

Φάνταζε αστείο

 

Πρώτη συνάντηση

Που μπορεί να ήταν κι η τελευταία

Όχι γιατί θα το θέλαμε

Αλλά από λάθος χειρισμό

Είναι τόσο δύσκολο!

Είναι πάντα δύσκολο, την πρώτη φορά

 

Κι όμως νομίζω, ότι η χημεία βοήθησε

Ήταν σαν να γνωριζόμαστε χρόνια

Και τα χέρια, όταν ενώθηκαν

Για να χαιρετηθούμε

Ήταν σαν ν αγκαλιάστηκαν

Δυο χαμένες ζωές, που βρέθηκαν

 

Θυμήσου εκείνο το βράδυ

Δεν έχει σημασία η συνέχεια

Σημασία έχει η στιγμή

Τι και αν ζήσουμε εκατό χρόνια

Αν δεν υπάρχουν τέτοιες στιγμές

Αν δεν υπάρχουν θύμησες, τίποτα δεν αξίζει

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 24/09/2010

 

Advertisements