ΚΡΑΥΓΕΣ

 

Κραυγές, σκίζουν τον παγωμένο αγέρα

Κι όσοι δεν τις ακούν

Είναι αυτοί που κουφάθηκαν

Από τα μεγαλεία

 

Κραυγές, απλών ανθρώπων

Που δούλεψαν μια ολόκληρη ζωή

Περιμένοντας καλύτερα χρόνια

Αλλά αυτά αργούν

 

Ίσως και να μην έρθουν ποτέ

Οι καλοπερασάκηδες τα εμποδίζουν

Γιατί τρέφονται απ αυτά

Όπως τα όρνια απ το ψοφίμι

 

Αν όλοι το θέλαμε

Η ζωή μας θα ήταν παράδεισος

Γιατί ο παράδεισος δεν θέλει πολλά

Αγάπη θέλει

 

Και η αγάπη κάνει όλων τα αυτιά

Ευαίσθητα στις κραυγές

Τόσο ευαίσθητα που βρίσκεται τρόπος

Να μην ξανακουστούν

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 25/09/2010

 

Advertisements