ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

 

Πέρασε κι αυτή η μέρα!

Κι εσύ ήλιε, που τα είδες όλα

Πες μας τι συγκράτησες;

Ποιο είναι αυτό;

Που σε στέλνει για ύπνο, κατακόκκινο;

 

Είναι ο πόνος της γιαγιάς

Που καρτερεί τον χάρο;

Είναι το γέλιο του μικρού παιδιού

Που μπουγελώθηκε με τον φίλο του;

Είναι ο πόνος του ερωτευμένου

Που δεν είδε την αγαπημένη του;

 

Μην αναλώνεσαι φίλε μου

Αυτά και άλλα πολλά

Τα βλέπω κάθε μέρα

Κι αν είμαι κατακόκκινος

Είμαι, απ τον θυμό μου

 

Της νύχτας τα καμώματα

Τα βλέπει η μέρα και γελάει

Κι εγώ που είμαι συνώνυμο της μέρας

Ποτέ, δεν θα τα ζήσω

Και άλλο είναι ν ακούς κάτι

Και άλλο να το ζεις

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 08/10/2010

Advertisements